صدای سکوت عشق

marjannajram1385 — Wed, 21 Jan 2009 19:05:18 GMT

عشق تو به تار و پود جانم بسته است

بی روی تو درهای جهانم بسته است

از دست تو خواهم که برآرم فریاد

در پیش نگاه تو زبانم بسته است

marjannajram1385 — Wed, 21 Jan 2009 18:46:32 GMT

لب دریا جدال تور و ماهی

ز وحشت می رود چشمم سیاهی

تپیدن های جان ها بود بر خاک

کنار هم٬ گناه و بی گناهی

marjannajram1385 — Wed, 21 Jan 2009 18:38:57 GMT

شکفتی همچو گل در بازوانم

درخشیدی چو می در جام جانم

به بال نغمه آن چشم وحشی

کشاندی تا بهشت جاودانم

marjannajram1385 — Fri, 29 Jun 2007 19:42:04 GMT

من هیچ نمی خواهم ...

تنها صدایت را می خواهم تا موسیقی سکوت لحظه هایم باشد

نگاهت را می خواهم تا روشنی چشم های خسته ام باشد

وجودت را می خواهم تا گرمای قندیل آغوشم باشد

خیالت را می خواهم تا خاطره لحظه های فراموشم باشد

دست هایت را می خواهم تا نوازشگر بی کسی اشک هایم باشد

و تنها خنده هایت را می خواهم تا مرهم کهنه زخم های زندگی ام باشد

آری تنها تو را می خواهم ...

قلب دوستی ما

marjannajram1385 — Tue, 19 Jun 2007 12:27:18 GMT

هیچ کس کامل نیست

پس هیچ دوستی ای نیز بی عیب نخواهد بود

بارها دیدن گلبرگ های خشک در یک شاخه گل سرخ

ما را به بیشتر گرامی داشتن گلبرگ های تازه سرخ رنگ وا می دارد

در قلب دوستی میان ما احترام و عشقی ژرف به یکدیگر نهفته است

پس همان گونه که شخصیت ما رو به دگرگونی و پیشرفت دارد

دوستی ما نیز محکم تر و زیبا تر می شود

تو برایم بسیار با ارزشی و خیلی دوستت دارم

marjannajram1385 — Sun, 27 May 2007 15:16:18 GMT

زندگي کوتاه تر از آن است که به خصومت بگذرد و قلب ها گرامي تر

از آنند که بشکنند

فردا طلوع خواهد کرد حتي اگر ما نباشيم

در بستر روزگار آنچه بدست مي آيد با خنده پايدار نمي ماند و

آنچه از دست مي رود با اشک جبران نمي شود

marjannajram1385 — Sun, 27 May 2007 15:08:01 GMT

marjannajram1385 — Wed, 23 May 2007 13:05:52 GMT

ای دوست بیا تا غم فردا نخوریم

وین یک دم عمر را غنیمت شمریم

فردا که از دیار فنا درگذریم

با هفت هزار سالکان سر به سریم

< خیام نیشابوری >

marjannajram1385 — Mon, 21 May 2007 16:11:15 GMT

سعی کن هر چیزی رو که دوست داری بدست آوری

وگرنه مجبوری هر چیزی رو که داری دوست داشته باشی

marjannajram1385 — Mon, 21 May 2007 16:08:59 GMT

زندگي گل زردي است به نام ( غم )

فرياد بلندي است به نام ( آه )

مرواريد قلتاني است به نام ( اشک)

و آيينه اي شکستني است به نام (دل )